დიდი გეტსბის დიდი ამბავი

2012 წელს წიგნის შესახებ პოსტით დავიწყებ. ჯერ კიდევ უნამუნოს “ბურუსზე” დაწერილ პოსტში(10 ნოემბერს) დავდე პირობა, რომ შემდეგი  ფიცჯერალდის “დიდი გეთსბის” შესახებ უნდა ყოფილიყო, მაგრამ რატომღაც გადამავიწყდა და მხოლოდ ახლაღა გამახსენდა(როდესაც ვორდპრესში საძიებო სიტყვებს ვათვალიერებდი, რომლებსაც ჩემი ბლოგის მოსანახად იყენებდნენ). წიგნი რამდენიმე თვის წინ წავიკითხე და თუ რამე გამომეპარება, ჩემი მეხსიერების ბრალი იქნება(აქედანვე ვიზღვევ თავს).

“დიდი გეტსბი” ერთ–ერთი ყველაზე ცნობილი ამერიკული რომანია. არც მას და არც ფიცჯერალდს ჩემი წარდგენა არ სჭირდებათ. რომანში მოვლენები ადრეულ მეოცე საუკუნეში, 20–იან წლებში ვითარდება, რაღა თქმა უნდა ნიუ იორკში. წიგნის მთავარი პერსონაჟი ნიკ ქარავეია, რომელიც მის მეგობარზე, ჯეი გეტსბიზე მოგვითხრობს. ჩვენი ჯეი მილიონერია და საზოგადოებაც, რომლის გარშემოც მოვლენები ვითარდება, “მაღალი ფენის” ნაწილია. “დიდი გეტსბი” სწორედ ამ საზოგადოების და მათი ცხოვრების წესის მშვენიერი ილუსტრაციაა. ამ წიგნის მთავარი ღირებულებაც ეს არის: მისი საშუალებით ძალიან კარგად შეიძლება იმ ბობოქარი 20–იანი წლების სურათის აღდგენა.

რომანში არა–ჩვეულებრივი(ეს ეპითეტი თავისი ყველა მნიშვნელობით შეესაბამება) სიყვარულის ისტორიაა მოთხრობილი. ჯეი გეტსბის ცხოვრების მიზანი ერთი ქალის გულის მოგებაა და ყველაფერი, რაცას აკეთებს, სწორედ ამ მიზანს ემსახურება. ამაში მას ნიკი ეხმარება. საბოლოოდ, სიუჟეტი წარმოუდგენლად ვითარდება.

წიგნში ჩემთვის ყველაზე აღსანიშნავი ეპიზოდი იყო ჯეი გეტსბის გასვენების სცენა: როდესაც ჯეის პროცესიაში მონაწილეობას (მოსამსახურეთა გარდა) მხოლოდ ორი ადამიანი, ნიკი და გეტსბის მამა იღებს. ისინი წვიმაში მიდიან სასაფლაოსკენ და უკან მხოლოდ ერთი მანქანა მოჰყვებათ, რომელიც ჯეის სასახლეს მოასვენებს. ასე აცილებენ ადამიანს, რომლის სახელიც, ნიუ იორკში ყველამ იცოდა, რომელსაც უამრავი ნაცნობი ჰყავდა და რომლის სახლშიც(თითქმის ყოველდღიურად) უამრავი ადამიანი იკრიბებოდა წვეულებებზე. გეტსბის ცხოვრების ისტორია ტრაგიკულია. ის არის ადამიანი, რომელსაც თან ყველაფერი ჰქონდა და თან – არაფერი(გაცვეთილი წინადადებაა, მაგრამ მაინც ყველაზე შესაფერისი).

“დიდი გეტსბი” ყველა კატეგორიის მკითხველისათვის საინტერესოა. მას ძალიან კარგი სიუჟეტი აქვს და წიგნის ენაც, ალბათ, არავის არ შეუქმნის სირთულეს.